ایران به عنوان یکی از اهداف مهم و موردنظر امپریالیسم جهانی مطرح است؛ کشوری در قلب منطقه استراتژیک خاورمیانه، با سابقه تمدنی غنی و بزرگ چندین هزار ساله، جمعیت جوان و نیرومند، منابع معدنی و نفتی بسیار غنی، اقلیم و خاک متنوع و مهم تر از همه این ها واجد یکی از مستقل ترین ساختارهای سیاسی جهان که می کوشد بدون وابستگی، راه سومی را برای آینده خویش در پیش بگیرد.بر همین اساس استعمار جهانی در طول مدت سه دهه پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران همواره کوشیده است تا راهی برای فروپاشی این ساختار نوین و خطر بالقوه بیابد، جنگ تحمیلی و تحریم های اقتصادی از انواع این روش هاست. اما کاری که می تواند بنیان این ساختار نیرومند را از درون با تزلزل رو به رو کند، تخریب اعتقادات و روحیه ای است که ایرانیان را به سوی استقلال سوق داده و آن ایمان و باورهای درست مردم است. مسئله تهاجم فرهنگی چیزی است که به دنبال نیل به چنین مقصودی ظاهر شده است.

ورود گرایش های متفاوت اندیشه ناهنجار غربی در ایران به عصر پهلوی باز می گردد. در قسمت های قبل با نام هایی مانند بیتل، پانک و رپ، آشنا شده اید. این تمایلات با فاصله چند سال پس از ایجاد، از طریق کسانی که به تازگی از غرب بازگشته بودند، نظیر خانواده های رفاه زده و تحصیل کردگانی که در غرب تمامی هویت خود را باخته بودند و همین طور با ابزارهای اطلاع رسانی نوین، مانند سینما وتلویزیون و خوانندگانی که می کوشیدند سبک این گروه ها را در موسیقی مورد استفاده قرار دهند، وارد ایران شد.سال های آغازین پس از انقلاب و نیز دوران جنگ تحمیلی به سبب شرایط خاص خود مانع از گسترش چنین پدیده ای در جامعه شده بود. انگاره های انقلابی هنوز با قدرت تمام فرهنگ جامعه را در اختیار داشت و جایی برای عرض اندام چنین اندیشه هایی نمی داد؛ اما متاسفانه شدت یافتن فعالیت این گروه ها، در عین بی توجهی مسئولان در دهه ۷۰ شروع شد.در آن زمان بعضا چهره هایی متفاوت با موهایی که به فرم جدیدی آرایش می شدند فضای جامعه را آزار می داد، اما با سپری شدن سال ها و درگیری جدی مسئولان در عرصه رشد و فعالیت های اقتصادی و نبود برنامه ریزی مناسب در راستای اصلاح امور فرهنگی و هنجارهای اجتماعی، وضع به شکل اسف انگیزی تغییر کرد و بالاخره در ابتدای دهه ۸۰ بود که زمزمه هایی مبنی بر ورود فرقه های شیطان پرستی به ایران به گوش رسید.

نوع جدید شیطان پرستی که در همین مجموعه مورد بررسی و نقد قرار گرفت در یک بازه ده ساله به تدریج وارد ایران شد(۱). ورود این پدیده به ایران نخستین بار با ورود موسیقی متال به جامعه ایران آغاز شد(۲). با وجود آن که موسیقی متال تنها از آن شیطان پرستان نیست، اما چنان که گفتیم گروه های شیطان پرست از این موسیقی برای القای اندیشه و تفکر خود بهترین بهره را برده اند.با فرارسیدن سال های اواخر دهه هفتاد و سهل  انگاری و بی مسئولیتی عجیب وزارت ارشاد وقت در دادن مجوز انتشار به کتاب های این گروه ها و نیز انتشار آلبوم های موسیقی گروه های متالیکا، راه برای گسترش این پدیده در ایران هموار شد. به این موضوع آن قدر با دیده تسامح نگریسته شده بود که برخی از کنسرت های منتسب به این گروه ها در معتبرترین دانشگاه های کشور برگزار می شد! تقریبا مصادف با همین زمان است که اخباری مبنی بر گسترش شیطان پرستی در رسانه های کشور منتشر شد و کارشناسان نسبت به تاثیر نامطلوب این پدیده برآینده جوانان این مرز و بوم هشدار دادند.

واقعیت این است که گرایش به شیطان پرستی در ایران یکی از نازل ترین و سطحی ترین برداشت هایی محسوب می شود که در سطح جهان نسبت به این پدیده اتفاق افتاده است. در ایران به استثنای استفاده از موسیقی برای برخی اهداف مشخص و انضمام شعر هزل فارسی به آن، مابقی اطوارهای شیطان پرستی به همان شکل وارداتی باقی مانده است و کاربران آن هیچ گونه اطلاعی از دلیل و سبب کاربری نمادها ندارند. نگارنده بارها با جوانانی رو به رو شده است که آرم سر خرگوش یا همان (Play Boy ) را بر گردن آویخته بودند. بدون آن که بدانند این نشانه در غرب بیشتر مورد استفاده هم جنس بازان است! یا نشانه هایی مانند آنارشی و اس شیطانی که درباره معنای هرکدام از آن ها پیشتر توضیحاتی ارائه شد.در تمام این موارد، کاربران ایرانی آرم ها و آرایش های شیطان پرستی، عموما به یک جهل و حماقت گسترده در مورد علت کاربرد آرم ها مبتلا هستند. با این حال برخی انسان های فاسدالاخلاق نیز وجود دارند که با علم به معنای نمادها از آن بهره می برند اما تعداد این افراد بسیار کم و انگشت شمار است.نکته بسیار جالبی که در مورد کاربران نمادهای شیطان پرستی قابل ذکر است میزان معلومات و تحصیل آن هاست؛ آمارها نشان می دهند که دست کم ۹۰ درصد واردکنندگان محصولات شیطان پرستی به ایران افراد فاقد تحصیلات دانشگاهی و خانواده سالم هستند.(۳)این خود می رساند که ریشه جهل نسبت به این واقعیت از کجا ناشی می شود.حال اگر در نظر بگیریم که خود شیطان پرستی در غرب به تعبیر تیم برتون«آنارشی احمق ها!»(۴) محسوب می شود و گروهی در کشور ما بدون آن که آن را بشناسند، تنها به دلیل مسخ فرهنگی و دروازه های باز ارضاء شهوات در آن به سویش شتافته اند، وضعیت فکر و اندیشه چنین کاربرانی را در چه مرحله و حدی می توان قرارداد؟!

پی نوشت ها: ۱ -سایت فرهنگی و آموزشی تبیان، زیرجست وجوی شیطان پرستی۲ -همان۳ -همان۴ -روزنامه کیهان، ۸۸٫۱۲٫۱، نگاهی به شیطان پرستی ، گالیا توانگر

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

۲- فعالیت های شیطان پرستی در ایران

ترویج مصرف مواد مخدر

ترویج هرزگی جنسی

ترویج ناهنجاری های اجتماعی